غیر از این داغ که در سینه  سوزان دارم

 چه گل  از گلشن  عشق  تو  به دامان دارم ؟

 این همه خاطر  آشفته  و مجموعه ی  رنج

یادگاری ست کزان زلف  پریشان  دارم

  به هواداریت  ای پاک  نسیم  سحری

شور  و آشفتگی  گرد بیابان  دارم

مگذر  ای خاطره ی  او  ز کنارم مگذر

 موج  بی ساحل  اشکم  سر طوفان  دارم

  خار خشکم  مزن  ای  برق  به جانم  آتش

 که هنوز  آرزوی  بوسه ی  باران  دارم

 غنچه آسا نشوم  خیره به خورشید سحر

من که با عطر  غمت  سر به گریبان  دارم

 شمع  سوزانم  و روشن  بود  از آغازم

 که من  سوخته  سامان  چه   به پایان دارم